hidden in a field of flowers,
breathing you in
makes my heart beat faster.
Cristiano Bartolomei
Amore,
nascosto in un campo fiorito,
respirarti
mi fa battere il cuore.
C.B.
Miłość,
ukryta w kwiecistym polu,
oddychanie tobą
sprawia, że moje serce bije szybciej.
Cristiano B.
in un giorno di Primavera.
Socchiudo gli occhi al Sole,
come per trattenerti,
lacrima leggera tra le ciglia,
sottile malinconia
che mi riempie il cuore d'amore.
Sopravvivo,
come foglia d'autunno
tra le tue dolci mani.
Mi aggrappo al tuo petto,
come se tu fossi vento
che lambisce i confini dell'eternità.
Cristiano Barrolomei
I breathe in your certainty
on a spring day.
I squint my eyes at the sun,
as if to hold you back,
a light tear between my eyelashes,
a subtle melancholy
that fills my heart with love.
I survive,
like an autumn leaf
in your gentle hands.
I cling to your chest,
as if you were the wind
licking the edges of eternity.
Cristiano Barrolomei
Wdycham Twoją pewność
w wiosenny dzień.
Mrużę oczy przed słońcem,
jakbym chciał Cię zatrzymać,
lekka łza między rzęsami,
delikatna melancholia,
która wypełnia moje serce miłością.
Przetrwam,
jak jesienny liść
w twoich delikatnych dłoniach.
Trzymam się twojej piersi,
jakbyś była wiatrem,
który muska granice wieczności.
Cristiano Barrolomei
cosa è cambiato...
cosa sarebbe potuto accadere se...
Dietro ogni domanda
c'è già una certezza:
il tuo essere ha bisogno di volare.
Cristiano Bartolomei
Don't ask yourself why...
what has changed...
what might have happened if...
Behind every question
there is already a certainty:
your being needs to fly.
C.B.
Nie pytaj się, dlaczego...
co się zmieniło...
co mogłoby się stać, gdyby...
Za każdym pytaniem
kryje się już pewność:
twoja istota potrzebuje latać.
C.B.
Un altro giorno è passato,
nemmeno le foglie degli alberi
sono cambiate,
aspettano in silenzio
che un raggio di Primavera
le riporti in vita.
E in te
non si è mossa una piccola lacrima,
sospesa tra gli occhi e il petto,
tutto sembra tacere
al dipanarsi del tempo.
Eppure, si avverte
un sottile movimento
al passaggio della brezza
sulla tua pelle.
Ecco,
inizia un timido sorriso,
impercettibile agli occhi di molti,
ma può cambiare il mondo.
C.B.
Another day has passed,
not even the leaves on the trees
have changed,
they wait silently
for a ray of spring sunshine
to bring them back to life.
And in you,
not even a tiny tear has fallen,
suspended between your eyes and your chest,
everything seems silent
as time unravels.
Yet, there is
a subtle movement
as the breeze passes
over your skin.
There,
a shy smile begins,
imperceptible to the eyes of many,
but it can change the world.
C.B.
Kolejny dzień minął,
nawet liście na drzewach
nie zmieniły się,
czekają w ciszy,
aż promień wiosny
przywróci je do życia.
A w tobie
nie poruszyła się nawet mała łza,
zawieszona między oczami a piersią,
wszystko wydaje się milczeć
w miarę upływu czasu.
A jednak wyczuwa się
delikatny ruch
przechodzącej bryzy
na twojej skórze.
Oto
pojawia się nieśmiały uśmiech,
niewidoczny dla wielu oczu,
ale mogący zmienić świat.
C.B.
