Respiro la tua certezza
in un giorno di Primavera.
Socchiudo gli occhi al Sole,
come per trattenerti,
lacrima leggera tra le ciglia,
sottile malinconia
che mi riempie il cuore d'amore.
Sopravvivo,
come foglia d'autunno
tra le tue dolci mani.
Mi aggrappo al tuo petto,
come se tu fossi vento
che lambisce i confini dell'eternità.
Cristiano Barrolomei
I breathe in your certainty
on a spring day.
I squint my eyes at the sun,
as if to hold you back,
a light tear between my eyelashes,
a subtle melancholy
that fills my heart with love.
I survive,
like an autumn leaf
in your gentle hands.
I cling to your chest,
as if you were the wind
licking the edges of eternity.
Cristiano Barrolomei
Wdycham Twoją pewność
w wiosenny dzień.
Mrużę oczy przed słońcem,
jakbym chciał Cię zatrzymać,
lekka łza między rzęsami,
delikatna melancholia,
która wypełnia moje serce miłością.
Przetrwam,
jak jesienny liść
w twoich delikatnych dłoniach.
Trzymam się twojej piersi,
jakbyś była wiatrem,
który muska granice wieczności.
Cristiano Barrolomei
